Apel Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii do hodowców owiec, odnośnie wiosennego ich wypasu

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Tarnowie przekazuje apel Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii do hodowców owiec, odnośnie wiosennego ich wypasu. Pismo to kieruje w związku z nadal występującym realnym zagrożeniem wirusem pryszczycy. W związku z powyższym, należy:

• powstrzymać się od czynności związanych z obsługą zwierząt przez osoby, które w ciągu ostatnich 48 godzin brały udział w polowaniu lub odławianiu zwierząt łownych, a także miały kontakt ze zwierzętami wolno żyjącymi,
• powstrzymać się od używania do obsługi zwierząt narzędzi, które były używane w innych gospodarstwach utrzymujących zwierzęta parzystokopytne,
• zaniechać wypasania stad łączonych, pochodzących z różnych państw,
• zgłaszać do ARiMR każdy wypas stad łączonych, owiec pochodzących z różnych gospodarstw na terenie Polski. Należy przy tym podawać zmiany lokalizacji wypasu oraz liczebność tych stad;
• na bieżąco czyścić, dezynfekować narzędzie używane do obsługi zwierząt,
• nie dopuścić do wchodzenia na teren wypasu przez osoby przypadkowe,
• zadbać w miarę możliwości o zabezpieczenie pastwisk przed zwierzętami dzikimi,
• codziennie przeglądać zwierzęta, zwracając szczególną uwagę na objawy mogące zwiastować zakażenie wirusem pryszczycy. U owiec będzie to nagła kulawizna u proporcjonalnie dużej ilości, a także masowe upadki jagniąt.

Inne ważne objawy:

• pęcherze na błonach śluzowych jamy gębowej, wargach, języku, przy otworach nosowych, na wymieniu, strzykach, w parze międzyracicowej, na koronkach racic. Po pęknięciu tych pęcherzy tworzą się nadżerki,
• podwyższona temperatura ciała o 1,5-2,5°C,
• apatia, obfite ślinienie, otwieranie jamy ustnej i mlaskanie przy tym, trudności w przeżuwaniu, spadek apetytu,
• mniejsza mleczność, a nawet całkowity zanik,
• jednoczesna kulawizna na więcej niż jedną kończynę, sztywny chód.

Pryszczyca to bardzo zaraźliwa choroba wirusowa atakująca zwierzęta parzystokopytne gospodarskie i dzikie. Atakuje przede wszystkim bydło, a także świnie, owce, kozy. Zakażone zwierzę wydala wirus z wydzielinami, wydalinami, wydychanym powietrzem, największa ilość wirusa znajduje się w płynie zawartym w pęcherzach. Wydalanie wirusa zaczyna się jeszcze przed wystąpieniem objawów chorobowych. Źródłem zakażenia są: ślina, kał, mocz, nasienie chorych zwierząt, zarodki, mleko i jego przetwory, mięso i jego przetwory, odpady kuchenne. Wirus jest trwały, może długo występować w środowisku, dlatego też źródłem zakażenia może być pastwisko, pasza, woda, wełna, środek transportu, ludzie obsługujący zwierzęta.